[FIC] .... Addicted Cacao...... [Kei X Shige] By:: I-PrA
ณ ห้องริมสุด ชั้น 7 แห่งบริษัทจอห์นนี่... เสียงเพลง sayaendo นั้นดังกระหึ่มเล็ดลอดออกมา ชนิดที่ว่าพอที่จะได้ยินในระยะ 5 คูหาขึ้นไป
นิชิกิโด เรียว วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้อมซ้อม ด้วยความรีบร้อน แต่แล้วก็ต้องคิ้วขมวดทันทีที่ไม่เห็นใครอยู่ในห้อง
เสียงเพลงนี่ดังไปถึงหน้าลิฟท์ ...ไอ้เขาก็คิดว่าเพื่อนๆคงกำลังซ้อมเต้นกันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน ... แต่แล้วกลับไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ มาซ้อมเต้นอยู่หน้ากระจกอย่างที่ควรจะเป็นซักกะคน..
หายไปไหนกันหมด?
ร่างเล็กเดินเข้ามากดปิดวิทยุเพื่อประหยัดพลังงานช่วยชาติ ..... พลันหูไวๆก็ได้ยินเสียงคุยกันซุบซิบดังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก
ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยนะเรื่องนี้น่ะ
อะไร ก็เห็นว่ารักกันอยู่ดีๆนี่นา
ก็นั่นสิ.. ฉันล่ะไม่อยากจะเชื่อ
เรียวชะโงกหน้าข้ามโต๊ะลงไปมองดูตามสันนิษฐานของตน... ก็พบกับเพื่อนร่วมวงทั้งหลายกำลังนั่งล้อมวงจับเข่าคุยกัน ด้วยเรื่องอะไรที่น่าจะเครียดอยู่พอตัว เพราะดูจากสีหน้าของแต่ละคน..ขมวดคิ้ว หน้ายู่เหมือนกันหมด ด้วยความที่นายนิชิเรียวเป็นคนที่มีจิตใจใฝ่อยากรู้อยากเห็นก็ทำให้อดสงสัยไม่ได้
ทำอะไรกันน่ะ
หัวหน้าวงคนเก่ง หันควับตามเสียงอย่างรวดเร็วซะจนคอจะเคล็ด
ตกใจหมด นึกว่าใคร ..เรียวจังนี่เอง
มีเรื่องอะไรกันงั้นหรือ
ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับขึ้นมาทันที เมื่อเห็นหน้าเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ ตั้งแต่สมัยก่อนเดบิวต์ ราวกับว่าค้นพบผู้ที่ให้แสงสว่างแก่ชีวิตแล้ว...
ก็คือ....
.
.
.
เมื่อ 10 นาทีก่อน
ยามะพี ... ว่างอยู่ใช่ไหม...ช่วยดูนี่ให้หน่อยสิ
ชิเงอากิเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้
... แต่งเพลงมาเหรอ
ถามกลับไปอย่างทุกครั้ง ... แม้ว่าจะรู้ว่าคำตอบมันก็ไม่ได้ต่างไปจากทุกครั้งที่ถามซักเท่าไหร่ก็เถอะ
อื้อ.. ว่าจะใช้เป็นเพลงโซโล่ในคอนเสิร์ตน่ะ นายว่าไง
ชิเงะลากเก้าอี้มานั่งข้างๆ เตรียมรอฟังผลการติชมอย่างตั้งอกตั้งใจ
cacao อืม ชื่อดีนะ.. เดี๋ยวจะช่วยคอมเม้นให้
ขอบคุณมากเลย^^ .. อ้ะ!
Tululu. Tululu
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาขัดจังหวะพอดี .. ชิเงะทำหน้าเมื่อย เมื่อเห็นหน้าของใครขึ้นโชว์อยู่ที่จอ... ก่อนจะโค้งๆให้ยามะพีเป็นการขอโทษแล้วก็ขอตัวออกไป.. ได้ยินเสียงลอยมาแว่วๆแค่เพียงประโยคแรก
อะไรของนาย
ยามะพียิ้มน้อยๆออกมา .. เคย์จังคงจะโทรมากวนอะไรเข้าอีกล่ะสิ ... น่ารักกันจริงๆเลยน้าคู่นี้เนี่ย
แต่เมื่อละสายตาลงมาอ่านไล่ดูกระดาษสีขาวบาง ...ตัวหนังสือที่ปริ้นจากคอมฯเรียงเป็นระเบียบทำให้อ่านง่ายสบายตา
Cacao
A melting chocolate,
Licking it, then what are you searching for with your muddy lips?
You used to do so every all night,
You are so selfish like a child.
You just play with my heart,
You make me disgusted with your incident face, laughing at me.
You are just an egoist but still innocent.
I have to obey you but it is just my self-satisfaction.
Sigh, what a foolish woman I am, you never pay for my honesty
ยามะพีอ่านซ้ำอีกเป็นรอบที่ 2 เพื่อความมั่นใจ ว่าเขาสมารถแปลความหมายภาษาญี่ปุ่นได้ถูกต้อง ชิเงะจังต้องการจะสื่ออะไรในเพลง? แต่เจ้าตัวก็ไม่อยู่ให้ถามซะด้วยสิ ...
เอ แต่ว่า.. การแต่งเพลงนี่ มันก็แสดงถึงตัวตนของผู้แต่งด้วยนี่นา .... หรือว่า .... ชิเงะจังกำลังมีปัญหากับเจ้าเคย์
เห~ ชิเง๊ะจางงงงง
.
.
.
เพราะนี่แหละ ฉันก็เลยมาขอคำปรึกษาจากทุกคน
ยามะพียื่นแผ่นกระดาษที่ได้รับมาจากชิเงะ ส่งให้คนอื่นๆอ่านกันอย่างถ้วนหน้า
ตอนนี้สมาคมช่วยเหลือเพื่อนผู้หญิง เอ๊ย สมาชิกนิวส์รวมตัวกันได้ครบ 6 คนแล้ว... ขาดก็แต่เจ้าทุกข์ และผู้ก่อการร้าย 2 คนเท่านั้น...
โคยาม่าเป็นคนแบบนี้เองเหรอ ... มองไม่ออกเลยนะเนี่ย
มัสสึดะออกความเห็นมาเป็นคนแรก พลางลูบคางตัวเองอย่างใช้ความคิด
ไม่น่าเชื่อว่าบ้าๆแบบนั้น จะหื่นได้ขนาดนี้
ตามด้วยฮิโรกิ ที่ถูกสายด่วนโทรตามให้มาระดมสมองร่วมด้วยช่วยกัน
จะว่าชิเงะจังน่ารักจนอดใจไม่ไหวก็เกินไปม้างง โคยาม่ามันไปตายอดตายอยากมาจากไหน
แม้แต่เรียวก็ยังร่วมวิจารณ์... ด้วยความคิดแบบเรียว
แล้วชิเงะจังที่อดทนมาโดยตลอด ในที่สุดก็ทนไม่ไหวจนต้องแต่งเพลงออกมา..... อ้ะ... หรือว่านี่จะเป็นการขอความช่วยเหลือแบบอ้อมๆของชิเงะจัง
ลีดเดอร์คนงามด่วนสรุปผลเอาตามความเข้าใจของตนล้วนๆ
ใช่แล้ว มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆเลย...
แต่ก็ยังมีหมีหน้ามืดตามัว กลัวไม่มีบท โพล่งขึ้นมาเห็นด้วยกับลีดเดอร์ในทุกกรณี ... ทำให้สิ่งมีชัวิตอื่นๆค่อยๆคล้อยตามความเห็นของลีดเดอร์ไปทีละน้อยๆ
เดี๋ยวนะครับ .. แล้วแน่ใจได้ยังไง ว่านี่เป็นปัญหาของชิเงอากิจริงๆ
นี่คือความเห็นแปลกแยกที่กลั่นออกมาจากหัวสมองวาเซดะ
นาย
ยูยะทำหน้าเซ็ง มองคนปากมากอย่างเอือมๆ .. นี่ลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าเขากับชิเงะจังอายุเท่ากันน่ะ -_-
นายเข้าใจถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ในเพลงนี่มั้ย
ยูยะส่ายหัวดิ้ก ด้วยหน้าตาที่ยังอ่อนเดียงสาและพรรษานัก
.
สายตาของทุกคนเหล่มองมาทางลีดเดอร์คนเก่งในเชิงสบประมาทกันอย่างพร้อมเพรียง ....
ของอย่างงี้มันต้องค่อยเป็นค่อยไปเว้ย
ไร้น้ำยาละสิไม่ว่า
ปากดีๆ สร้างสรรค์อย่างงี้ ไม่บอกก็รู้ว่าใคร ... ยามะพีทำเสียงจึ้กจั้กในลำคอ ก่อนจะกระซิบกระซาบข่มขวัญกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้
ถึงจะยังไม่แอ้ม แต่ก็ยังได้ชื่อว่าเป็นแฟนเว้ย .... ไม่เหมือนบางคน ... ป่านนี้ริวอิจิคุงเค้าจะรู้รึยังน้อ .. ว่าเรียวจังคนนี้แอบมองมากว่า 2 ปีแล้ว
พูดมากน่ะ ไอ้เป็ด..
รู้สึกจะนอกประเด็นกันไปแล้ว .. ทั้ง 2 คน กลับมาเดี๋ยวนี้นะ
แล้วตกลงว่าเราจะช่วยชิเงะจังยังไงดี
ยังไม่ทันได้ลงความเห็นอะไร เสียงวิ่งดังตึงๆประกอบกับเสียงโวยวายและเสียงหัวเราะที่คุ้นเคย ก็ทำให้รู้ว่าหมดเวลาประชุมนอกรอบเสียแล้ว ... ก้อนมนุษย์ที่นั่งกองๆรวมเป็นเป็นกลุ่มต่างแตกกระจายกันกันไปคนละทิศทาง บ้างก็ไปเนียนซ้อมเต้นอยู่หน้ากระจก บ้างก็ทำเป็นกำลังคุยโทรศัพท์ บ้างก็นั่งกินของว่างซะเฉยๆ
หยุดนะ~ เจ้าบ้านี่ ....
ทุกคนช่วยด้วยยย
สิ้นคำร้องขอจากชิเงะ และได้เห็นหน้าค่าตาของคนที่วิ่งตามมา .... เท่านั้นแหละ ...
เอ่อ ไม่ต้องจริงจังกันซะขนาดนี้ก็ได้
ชิเงะ เอ่ยขัดๆ เมื่อเห็นสีหน้าตาซีเรียส เครียดขมึงจากทุกคนที่พร้อมใจกันลุกขึ้นมาตั้งกำแพงป้องกันภัยถึงเนื้อถึงตัวให้ชิเงะแบบเอาเป็นเอาตาย โดยเฉพาะยูยะที่เข้ามากอดชิเงะไว้แน่น แถมยังทำตาขวาง มองไปทางโคยาม่าอย่างแค้นเคืองอีกด้วย
อะไรกันเนี่ย ... ทำไมไปเข้าข้างชิเงะกันหมดเลยอ่ะ
ตาปรือๆที่เป็นเอกลักษณ์เบิกขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ ... ทุกคนเป็นอะไรไปกันหมด ทำไมต้องมองเขาด้วยสายตาที่ราวกับเค้าไปทำอะไรผิดไว้ร้ายแรงอย่างนั้นแหละ
.
.
ก็แค่แย่งช็อคโกแลต ที่ชิเงะกินอยู่เท่านั้นเองอ่ะ~!
.
.
ก็แค่เล่นๆกันสนุกๆ
.
.
ทำไมต้องซีเรียสกันด้วยเล่า!
ชิเงะจังไม่ต้องกลัวนะ พวกเราจะคอยปกป้องนายเอง
คือ..
ไม่ต้องพูดอะไรแล้วชิเงะ พวกเราเข้าใจทุกอย่าง
เดี๋ยวนะ....
ทุกคนรู้เรื่องหมดแล้วล่ะ
ชิเงะยิ่งงงไปกว่าเดิมอีกหลายเท่าตัว ... รู้อะไร.... เข้าใจอะไร .... ทำไมเค้าไม่เห็นจะรู้เรื่องด้วยเลยอะ
โคยาม่าที่โดนเรียวกับฮิโรกิขวางหน้าทัพเอาไว้ กันไม่ให้เจ้าผู้ก่อการร้ายเข้ามาในห้องได้ง่ายๆ... ทำเอาร่างสูงเกือบจะอารมณ์เสียไปเหมือนกัน
พวกนายเป็นบ้าอะไรไปกันหมดเนี่ยเล่นอะไรกัน
เราไม่ได้เล่นๆนะ พวกเราเอาจริง ... ถ้านายยังกล้าที่จะเข้ามาใกล้ชิเงะอีก ...มีเรื่องแน่
ฮิโรกิหมุนไม้เบสบอลในมือ (พกมาด้วย?) ประกาศกร้าวเอาจริงเอาจังซะจนร่างสูงชักเหงื่อตก .....
เฮ้ย .. ได้ไง ชิเงะเป็นแฟนฉันนะ
แต่ก็ยังแข็งใจสู้ เถียงออกไป ... ตาก็จ้องอยู่ที่ไม้ในมือฮิโรกิ .... กันไว้เผื่อกรณีฉุกเฉิน เขาจะได้หลบทัน
แกมันตัวอันตราย โคยาม่า...อย่ามายุ่งกับชิเงะอีก
นี่พูดเรื่องบ้าอะไรกัน ฉันไปทำอะไรไว้รึไง
ยังจะมีหน้ามาพูดอย่างงี้อีกนะ ไอบ้ากาม เสียงยูยะแหวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงโกรธา ....
โคยาม่าสะดุ้งเฮือกตามคำด่า.. เฮ้ย! ใครไปทำน้องเค้าอารมณ์เสียไว้หรือเปล่าวะ..
บ้ากาม? ฉันเนี่ยนะ ร่างสูงชี้หน้าตัวเองด้วยความไม่เข้าใจ ....
เค้ารู้ไส้รู้พุงนายกันหมดแล้ว ไม่ต้องทำมาหน้าแมวเชื่องๆหลอกตาพวกเราอีกแล้วถอดหน้ากากของนายออกมา
นี่..เลิกเล่นได้แล้ว .. ฉันไปทำอะไรผิดก็พูดมาตรงๆ ไม่ต้องมาหลอกด่ากันโครมๆขนาดนี้
โคยาม่าที่ยังคงเข้าใจว่าแค่โดนแกล้งเล่นๆ ก็เลยไม่ใส่ใจ แล้วพยายามจะเดินแหวกเข้ามาในห้องให้ได้
นายทำอะไรไว้ล่ะ
เสียงเข้มๆและคิ้วเข้มๆของเรียวก็เข้ามาขวางไว้อีกครั้ง ... ทั้งน้ำเสียง หน้าตา ดูเอาเรื่องไม่น้อย
ฉัน.. ยังไม่ได้ทำอะไรเลยต่างหาก มีแต่พวกนายนั่นแหละ ที่รุมด่าฉันเอาๆ
ปากแข็ง เมื่อกี้ยังแกล้งชิเงะจังอยู่เลย
เสียงคุ้นหูลอดออกมาจากด้านหลังฮิโรกิ ... โคยาม่าพยายามชะโงกหน้าดูต้นเสียง ก็เห็นคุซาโนะที่ขมวดคิ้วฉับมองดูเขาไม่วางตาจากใต้วงแขนฮิโรกินั่นเอง -_-
ก็แค่แย่งช็อคโกแลตเอง ...แกล้งเล่นๆแค่เนี้ย ... ฉันก็แกล้งของฉันอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว เพิ่งมานึกบ้าอะไรกัน
แกล้งมานานแล้ว!... โอย ชิเงะจัง ฉันขอโทษที่ไม่เคยรู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย ปล่อยให้นายต้องระทมทุกข์อยู่คนเดียว ... ฉันเป็นลีดเดอร์ที่แย่จริงๆเลย ขอโทษนะชิเงะ
ยามะพีหันมาขอโทษขอโทย ด้วยหน้าตาแสนจะสำนึกผิด ...
อ่า.. เรื่องแค่นี้เอง อย่าไปจริงจังเลยนะ ... เราแค่เล่นกัน... ปล่อยเคย์ไปเถอะ
ชิเงะที่ไม่คิดว่าจะทำให้เรื่องมันลุกลามใหญ่โตไปขนาดนี้ ก็อดจะรู้สึกผิดไม่ได้ .... พยายามเกลี้ยกล่อมเพื่อนๆให้สงบๆลง .... แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ....
ชิเงะจัง ... นี่รักมันมากถึงยอมมันขนาดนี้เลยเหรอ ดันกลายเป็นแบบนี้ซะได้อีก เฮ้อ...
เออ คนเค้ารักกันดีๆ พวกแกจะเสนอหน้าเอามือเอาเท้าที่สามสี่ห้าเข้ามาทำไม
ร่างสูงก็ยังพยายามที่จะปกป้องตัวเองให้พ้นผิด .. ที่ไม่ได้ก่อไว้
หุบปากไปเลย ตาแก่ตัณหากลับ
โคยาม่าถึงกับมึนอีกครั้ง .... แต่ละคำที่ยูยะสรรหามาสวดเจริญพรให้เขา .... ตาแก่ .... เอ่อ ยูยะ...อายุ20 ต้นๆนี่เค้ายังไม่เรียกว่าเข้าสู่วัยทองหรอกนะ
เดี๋ยวนะ มาว่ากันด้วยคดีเมื่อกี้นี้ ช็อคโกแลตเป็นของใคร
ก็ของชิเงะ
แล้วโคยาม่า นายขโมยด้วยวิธีไหน
ก็...จาก...ปาก
สิ้นคำสารภาพจากปากผู้ก่อการร้าย เหล่าสมาคมเพื่อนหญิงทั้ง 6 ที่ทำท่าจะยอมอ่อนข้อให้ในคราแรก ก็กลับลุกขึ้นมาฮึกเหิมกันอีกรอบ คราวนี้ฮิโรกิถึงขึ้นลองหวดไม้กับลม ... เสียงที่เกิดจากแรงหวดอันรุนแรงนั้น เขย่าขวัญร่างสูงจนจำต้องถอยกรูดออกไปเกาะอยู่ตรงประตูอย่างช่วยไม่ได้ .... มันเอาจริงเว้ยยย~!
ชิเงะ... ทำอะไรซักอย่างสิ
ร่างสูงหันไปร้องขอเอากับคนรัก เมื่อเห็นว่าคนอื่นๆไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงแม้แต่น้อย .... ซ้ำร้าย ยิ่งพูดก็ยิ่งเหมือนยิ่งเพิ่มความผิดให้ตัวเองเข้าไปใหญ่ ...
เอ่อ ทุกคน ... ขอเคลียร์อะไรด้วยหน่อยนึงได้มั้ย ...
แล้ว.... มัสสึดะ ชี้ไปที่โคยาม่าที่อิงแอบอยู่กับประตู เป็นเชิงว่าจะเอาหมอนี่ไปไว้ไหน
ถ้ามันเกะกะนัก ก็ไล่ไปไหนไกลๆก่อนล่ะกัน
โคยาม่าถึงกับหน้าหัน อ้าปากค้าง เมื่อแน่ใจกับหูแล้วว่าคนที่บอกให้ไล่เขาไปไกลๆนั่นคือชิเงะจังตัวจริงเสียงจริง~!!
ได้เลย
ประหนึ่งคำสั่งประหารจากท่านเปา ... หวังเฉา เอ้ย ฮิโรกิ ยิ้มเหี้ยม เดินตรงมาที่โคยาม่าพร้อมกับไม้เบสบอลในมือ ... ตามด้วยมัสสึดะที่พองกล้ามออกมาขย่มขวัญด้วยอีกคน... ส่วนที่เหลือก็หักข้อไม้ข้อมือ ฟิตร่างกายกันเต็มที่..
ในระหว่างนั้น ชิเงะพยายามส่งซิกให้โคยาม่ารีบหลบออกไปก่อน แต่เหมือนว่าร่างสูงจะรู้ตัวด้วยสัญชาตญาณก่อนแล้ว จึงหลบเปิดประตูวิ่งออกจากห้องไป
..........................................................
.......................................
..........................
อ้อ ที่แท้ เรื่องมันก็เป็นอย่างงี้เองหรอเนี่ย เหอะๆ ยามะพีหัวเราะฝืดๆ อย่างไม่เต็มเสียงนัก ....
ในเมื่อเรื่องมันออกมาว่า ชิเงะจังไม่ได้มีเจตนาจะระบายความทุกข์ระทมลงในเนื้อเพลงเลยแม้แต่น้อย ... ส่วนเพลงที่แต่งขึ้นนั้น ก็ได้แรงบันดาลใจมาจากหนังที่ได้ดูเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรในกอไผ่ ...
โคยาม่าถูกเชิญเข้ามาในห้องอีกครั้ง .. เขากลับมาด้วยหน้าตาบึ้งตึง แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาค้อนใส่ใครต่อใครให้ควั่ก ..เคืองเว้ยยย
สมาชิกทั้งหลายเริ่มหน้าถอดสี ... อะโห .. ตะกี้ร่วมด้วยช่วยกันถล่มเคย์จังไม่มียั้งเลย ท่าทางจะโดนโกรธยาวนะเนี่ย.....
ส่วนลีดเดอร์คนเก่งที่นั่งตีหน้านิ่งจนดูไม่ออกว่ากำลังคิดอะไร .... จริงๆแล้วในหัวก็คิดอยู่แค่ว่า.... เขาที่เป็นต้นเหตุของความวุ่นวายทั้งหมดนี่........... จะทำไงดีว้า~!
ท่ามกลางความเงียบ ปนความอึดอัดของบรรยากาศ
บนใบหน้าของนายนิชิกิโดที่ยังคงไม่มีร่องรอยของความสำนึกผิดแม้แต่น้อย ...และยังติดใจสงสัยไม่หาย... ต้องการคำยืนยันจากปากของเจ้าตัวอีกครั้ง
ตกลงว่า เจ้าโคยาม่าไม่ได้....กับนายทุกคืนงั้นสิ
ก็ใช่อ่ะเดะ
ใครถามนาย ไอปรือ
โคยาม่าตวัดตาปรือแบบอาฆาตใส่นิชิกิโดอย่างไม่กลัวเกรง ...
ดูม๊าน ดูมัน ....ขนาดรู้แล้วว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด มันยังกล้าๆอีกนะ
จริงๆใช่มั้ยชิเงะ
ครับ..
งั้นก็แสดงว่าพวกเราเข้าใจผิดกันเอง ถูกมั้ย
เออ ผิดแบบไม่มีเค้ามูลความจริงเลยด้วย .. โคยาม่ายังเคืองไม่หาย
โธ่ๆ อย่าเคืองไปเลยน่า ขำๆน่ะ
ขำเรอะ ... แค่เดินเข้ามาก็โดนด่าปาวๆแบบไม่มีสาเหตุเนี่ยนะ มันขำตรงไหนไม่ทราบ
แหม ก็สรุปว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงอย่างที่พวกเราคิดก็ดีแล้วไง ...
ถามจริง.. คิดได้ไงเนี่ย เป็นตุเป็นตะซะขนาดนั้น ไม่ใช่ละครหลังข่าวนะเว้ย
เออน่า มันแล้วไปแล้ว ขอโทษด้วยละกัน ..อย่าไปแคร์น่ะ~!!
แคร์เว้ย!!
เคย์อิจิโร่~! พอเหอะน่า
ร่างสูงทำท่าจะโวยวายอะไรต่อมิอะไรให้สาสมกับพี่โดนมาแล้วต่ออีกซักยกสองยก แต่ชิเงะที่ตีหน้านิ่ง เดินตรงเข้ามาหาก็ทำให้ชะงักการกระทำทั้งหมดให้หยุดนิ่งเพื่อเงี่ยหูฟังเสียงกระซิบที่เบาพอจะได้ยินกันแค่ 2 คนเท่านั้น
ประกายตาแพรวพราวระยับ เหมือนได้สิ่งของถูกใจ ... พยักหน้าตอบรับกับคนรักซะหัวแทบหลุด ริมฝีปากวาดเป็นรอยยิ้มกว้างขวางอย่างสุขใจ ... และอารมณ์ดีมากพอที่จะเผื่อแผ่รอยยิ้มนั้นให้กับชาวสมาชิกนิวส์ที่กำลังสำนึกในความผิดอยู่ ให้ได้เฮกัน
ชิเงะพูดอะไรนะ เจ้านั่นถึงได้ยอมเปลี่ยนท่าทีซะขนาดนี้
อยากรู้ล่ะสิ ... ว่าเค้ากระซิบอะไรไพรเวทกัน 2 คน
ไม่บอกดีกว่า เดี๋ยวจะพาลมาอิจฉากันซะเปล่าๆ
อยากรู้จริงๆน่ะเหรอ?
ถ้าอย่างนั้นจะบอกให้ก็ได้ ... แต่รู้แล้วเหยียบไว้นะ ...เดี๋ยวเขาจะเขิน อิอิ
เรามาย้อนกลับไปช็อตที่ร่างสูงทำท่าจะโวยวาย ..แล้วชิเงะก็ตีหน้านิ่งเดินตรงเข้ามาหา ทำให้ชะงักการกระทำทั้งหมดให้หยุดนิ่งเพื่อเงี่ยหูฟังเสียงกระซิบที่เบาพอจะได้ยินกันแค่ 2 คนเท่านั้น
ถ้านายจบมันซะตอนนี้.. คืนนี้ฉันจะอยู่ปลอบใจนายเอง
คนพูดจงใจเว้นช่องไฟระหว่างประโยคให้ได้หยุดคิดซักเล็กน้อย... ก่อนจะจบลงด้วยการขู่สำทับลงไปอีกรอบ
..แต่ถ้าไม่ ก็เชิญโวยต่อได้เลย ฉัน..ไม่สนใจ
แค่นี้ก็ไม่ต้องไปไหนกันล่ะ ไปไหนไม่รอด ...สยบอยู่แทบเท้ากับคำว่าปลอบใจ ที่สามารถตีความเลยเถิดไปไหนต่อไหน ...แล้วแต่ใจผู้ฟัง
แล้วคนพูดล่ะ เตรียมใจไว้แล้วหรือยัง .... อย่าลืมกลับมารับผิดชอบคำพูดตัวเองด้วยนะ เดี๋ยวจะหาว่าเคย์อิจิโร่ไม่เตือน!!
^__________ The End ___________^
Special Thank : คำแปลเพลง Cacao จาก musuda-takahits นะคร้าบบ
