Title : O-chan High School Host club
Cast : Johnny's Jr. X WFL
Author: I-PrA
Rate : PG-13
[02]
ฤดูใบไม้ผลิ ปี2007
หลังจากที่ปล่อยตัวโฮสต์อันดับ 1 ขึ้นมาประชาสัมพันธ์ชมรม (หลอกล่อ)ด้วยหน้าตาและรอยยิ้มในงานปฐมนิเทศแล้วนั้น ประเด็นเรื่องคลับโฮสต์ก็เลยกลายเป็นเรื่อง ทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์ ที่ตอนนี้ทุกคนกำลังมุ่งความสนใจไปโดยปริยาย
เรียวเฮ ในฐานะที่สถาปนาตัวเองเป็นผู้จัดการคลับ ..ได้เล็งเห็นว่า น่าจะใช้โอกาสนี้เป็นช่องทางทำเงิน
จึงกระจายข่าวออกไปทั่วว่า.... ในช่วงอาทิตย์แรกของการเปิดเทอม ชมรมโฮสต์คลับจะเปิดให้บริการเป็นปกติ และเพื่อเป็นการทำความรู้จักกันอย่างทั่วถึง การคัดเลือกโฮสต์จะใช้วิธีการแรนด้อม
..................................................
..................................
.....................
"เร็วๆสิคุซาโนะ"
"เดี๋ยวสิ ..ฉันเพิ่งได้เข้ามาเก็บของเองนะ ...พวกนายจะรีบไปไหนกันนักหนาล่ะ ฮึ"
แม้จะรู้ว่าเพื่อนทั้ง2คนนั้นต้องการรีบเร่งเพียงใด แต่ช่วงจังหวะการจัดเก็บสิ่งของของคุซาโนะนั้น เชื่องช้าอย่างจงใจที่จะแกล้งกันอย่างเห็นได้ชัด
โคยาม่า เคย์อิจิโร่ และ คาโต้ ชิเงอากิมองหน้ากันอย่างเอือมๆกับความกวนโทสะของคุซาโนะ ที่มักโดนกันอย่างเป็นปกติชีวิต
คุซาโนะ ฮิโรโนรินักเรียนใหม่ ม.ปลายปี1 เพิ่งย้ายมาเพราะทางบ้านขยายธุรกิจ จึงตามเข้ามาเรียนด้วย ... คุซาโนะเป็นรุ่นน้องพวกเขา 1 ปี แต่ด้วยความที่คลุกคลีเล่นหัวกันมาตั้งแต่ยังเล็กยังน้อย ก็เลยกลายเป็นว่าสนิทกันแบบเพื่อนคนหนึ่ง ...ไม่ได้ถือว่าเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันมาแต่ไหนแต่ไร ความเกรงอกเกรงใจมันก็เลยไม่มี
"ถ้านายมัวชักช้าอยู่อย่างงี้ล่ะก็ ฉัน 2 คนไม่รอแล้วนะ"
"อ๊า.. ใจคอพวกนายจะทิ้งฉัน ซึ่งอุตส่าห์ย้ายโรงเรียนตามพวกนายมา เพราะกลัวว่าจะเหงาถ้าขาดฮิโรโนริคนนี้เนี่ยนะ"
"ใครใช้ให้ตามมาล่ะ... ไม่มีใครขอร้องซักหน่อย"
"เดี๋ยววว..อย่าเพิ่งตีกัน ... ขืนมัวแต่ทะเลาะกัน วันนี้ก็ไม่ได้ไปที่คลับกันพอดี ..ได้ข่าวว่ามีโฮสต์ใหม่มาด้วยนี่นา"
"จริงเหรอ!... คุ ถ้าอีก 5 นาทีนายยังไม่เรียบร้อย ฉันไม่รอนะ"
"อะไรนักหนาเนี่ย .... จะรีบไปทำไม มันไม่หายไปไหนหรอก ไอ้คลับนั่นอะ.... ใช่ว่า วันนี้พรุ่งนี้เค้าจะทุบตึกทิ้งซะเมื่อไหร่"
"ตึกน่ะ ไม่หายไปไหนหรอก แต่โฮสต์จะถูกจองจนหมดร้านน่ะสิ! ...ถ้ายังไม่เคยเห็นก็ไม่ต้องมาพูดมาก"
"โฮสต์ที่นี่มันมีดีอะไรดีนะ.."
..................................
........................
..............
.........โฮสต์คลับเปิดบริการ............
ประตูไม้ขัดมันบานใหญ่ ฉลุลวดลายแปลกสะดุดตา ..แบบที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นที่ไหนในโลกหล้าอีกแล้ว....เป็นอีกหนึ่งผลงานการออกแบบของโอจังได้เปิดออกกว้างทั้ง 2 บาน ....
ดึงความสนใจจากเหล่าคุณชาย ไพร่ฟ้าหน้าใส ที่ยืนต่อแถวพลางเปิดประเด็นสนทนา หยอกล้อกับเป็นกลุ่มย่อมๆ ให้หันไปมองด้วยความตื่นเต้นดังเช่นทุกครั้ง
"อิรัชชัยมาเสะ...."
การเปิดตัวโฮสต์ด้วยชุดคอสเพลย์ .. ตามคอนเซปต์ในแต่ละเดือนที่โอจังรีเควส ..ประกอบกันกับผลโหวตที่เหล่าสมาชิกคลับเรียกร้องว่าอยากเห็น
คอนเซ็ปต์ของคลับต้อนรับเปิดเทอมนี้ก็คือ ....เทศกาลโอะฮานามิ ....
หนุ่มหน้าใส วัยกระเตาะทั้ง 11 คน อยู่โพสท่าอยู่ในชุดยูกาตะเนื้อดี หลากหลายสีสันและลวดลาย. ..
.... ทาจิบานะ เคตะ ในฐานะคิงออฟโฮสต์ นั่งอยู่บนบัลลังค์เจ้าชาย... และกำลังใช้พัด โบกสะพัดให้ปอยผมด้านหน้าพลิ้วไหวเหมือนพระเอกหนังจีนก็ไม่ปาน ตาคมๆ ปากบางๆนั่นจิกยิ้มฆ่าคนอย่างที่อาจารย์โช เสี้ยมสอน แบบถูลู่ถูกังกันมาอย่างดี ... หล่อได้อย่างไม่มีที่ติ โฮะๆๆ...
....เรียวเฮและริวอิจิ นั่งอิงอยู่บนพนักคนละข้างของบัลลังค์เจ้าชาย ต่างส่งยิ้มเรียกแขกกันอย่างไม่มีใครยอมใคร มือข้างหนึ่งของริวอิจิอุ้มอ่างปลาทองไว้อย่างทะนุถนอม และที่ไหล่ซ้ายก็มีนกฮูกชื่อโบลว์จังเกาะอยู่ด้วย ... เจ้าโบลว์มันกระพือปีกพั่บๆ ตีหน้ายูที่ยืนข้างๆอย่าไร้ความปรานี ทำให้ยูต้องเดินหนีไปยืนกับเซย์โงะที่อยู่อีกทาง ...
.... แฝดอิซากิ ในชุดยูกาตะสีน้ำเงินเข้ม ลวดลายเหมือนกันอย่างกับแกะ แถมในวันนี้ยังทำผมทรงเดียวกัน สีเดียวกันให้ได้ปวดเศียรเวียนเกล้าในการพูดคุยอีกด้วย
..... ส่วนโฮสต์ป้ายแดงที่โอจังรับเข้ามาเพิ่มนั้น อยู่ในยูกาตะสีขาวเหมือนกันทั้ง 3 คน นั่งหน้าแป้นแล้นเรียงหน้ากระดานโชว์ตัวอยู่ด้านหน้า
ทั่วทั้งบริเวณห้องโถงใหญ่ที่เคยเป็นเพียงห้องกว้างๆโล่งๆนั้น กลับมีต้นซากุระหลากหลายสายพันธุ์ที่แข่งกันผลิดอกออกชูช่อสีชมพูสวยสะพรั่งทั้งต้นนั้นจำนวนมาก เรียงรายเป็นแถวเป็นแนว... คล้ายๆกับว่าจำลองสวนสาธารณะไว้ในห้องนี้เลยทีเดียว
จิบะ เรียวเฮ ที่กุมบังเหียนผู้จัดการชมรม ...อยู่ในชุดยูกาตะสีฟ้าอ่อน เดินตัวขาวสว่างเฉิดฉาย แยกออกจากกลุ่มมาหยุดอยู่ตรงหน้าประตู ... จิกยิ้มหวานกราดไปทั่วบริเวณ พาลให้คนที่เผลอไปสบตาเข้าใจอ่อนยวบอย่างไม่รู้ตัว
ร่างขาวบางส่งสำเนียงเสียงนุ่มน่าฟัง...อธิบายเกี่ยวกับระบบคัดเลือกโฮสต์ในช่วงสัปดาห์นี้อีกครั้ง เพื่อให้ทำความเข้าใจได้ตรงกัน... เพราะเรียวเฮไม่มั่นใจว่าเจ้าแฝดอิซากิ ที่เขาใช้ให้ไปกระจายข่าวนี้ จะสื่อสารกับคนทั่วไปได้ถูกต้อง ครบถ้วนกระบวนความหรือไม่!
ปากบางๆสีแดงๆที่กำลังเจื้อยแจ้วแจกแจงรายละเอียดอยู่ในโทนเสียงปกติ หากแต่สายตาของเรียวเฮกลับไม่ปกติไปด้วย ... สายตาที่กำลังกวาดมองไปรอบๆบริเวณนั้นสะดุดไปเหมือนกับเจออะไรไม่พึงใจเข้า ... สายตานั้นดูเหมือนจะวาวขึ้นมาครู่หนึ่ง แล้วจึงอ่อนลงเกือบจะเป็นระดับเดิม ถ้าไม่นับรวมแววตาขุ่นเคืองที่จงใจส่งให้ใครบางคนที่ร่างขาวบางนี้กำลังจดจ้องอยู่อย่างไม่ละสายตา ....
..... กำลังเล่นจ้องตากับใครอยู่หรือ?.....
เหล่าคุณชายหน้าใสได้แต่เก็บคำถามนี้ไว้ในใจ ไม่มีใครกล้าที่จะเอ่ยปากถามซักคน ... แต่กระนั้นด้วยความอยากรู้เรื่องของชาวบ้านตามวิสัยคุณชาย ซึ่งถือเป็นเรื่องปฏิบัติอย่างไม่ต้องมีใครคอยสั่งคอยสอน ...ทุกคนจึงพากันหันไปมอง
โดยไม่ต้องมีใครบอก .. ทุกคนรับรู้อย่างทั่วกันว่า ... ต้นเหตุที่ทำให้คนสวยขุ่นเคืองหทัยจนแสดงออกมาทางแววตาแบบนี้ ไม่ใช่ใครที่ไหน...
...........................โจทก์เก่า.........................
ร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาที่ยืนพิงกรอบประตูทางเข้าอยู่ในระยะ 100 เมตรแย้มยิ้มนิดๆ ขัดกับสายตาสงบเย็นที่จ้องนิ่งประสานอยู่กับคนตัวขาวๆบางๆนั่นอย่างไม่มีใครยอมใคร
เข็มกลัดที่เป็นรูปสัญลักษณ์ของสถาบัน สีทองต้องกับแสงไฟ สะท้อนแวววาวอยู่บนปกเสื้อสูทราคาแพงนั่นก็พอจะบ่งบอกตำแหน่งของผู้ชายคนนี้ได้ดี
ประธานนักเรียน ......... ยามาชิตะ โทโมฮิสะ...........
ส่วนหนุ่มตี๋ ท่าทางขี้เล่นที่ยิ้มระรื่นอยู่ใกล้ๆกันนั้น ก็ยังคงเป็นคนๆเดิมอย่างทุกครั้ง ...... รองประธานนักเรียน ทางุจิ จุนโนะสุเกะ .......
............................
...................
..........
"คาเมะ..เดี๋ยวฉันออกไปข้างนอกนะ จะฝากซื้ออะไรกลับเข้ามารึเปล่า?"
"ไม่เป็นไร ขอบคุณครับ....แต่..จินคุงเพิ่งจะเข้าห้องมาเองนะ จะไปไหนอีกเหรอ"
"อ้าว เด็กใหม่.. ยังไม่รู้จักอีกเหรอ... เห็นเค้าลือกันให้แซ่ด ว่าผอ.โอจังโฆษณาคลับโฮสต์กลางงานปฐมนิเทศน่ะ"
"อ๋อ ไอ้คลับนั้นอะนะ ไม่เห็นจะน่าไปเลย ... มีแต่โฮสต์ผู้ชายๆๆเต็มไปหมด... บรื๋ออ น่าขนลุกชะมัด.. อีกอย่างนะ ผมก็ไม่ได้เป็นเกย์ด้วย...ทำไมผมจะต้อง... เห~ งั้นจินคุงก็เป็นเกย์ด้วยน่ะสิ!!!"
คาเมนาชิ คาซึยะ เต่าน้อยผู้ใสซื่อ ใช้นิ้วชี้เรียวๆของมันชี้หน้าจินคุง อาคานิชิ จิน รูมเมทชั้นปี 2 รูปหล่อพ่อรวย ..พร้อมกับอาการอ้าปากค้างอย่างนึกไม่ถึง ....
"ฉันไม่ได้บอกซักคำว่าฉันเป็นน่ะ"
"อ้าว..แล้ว"
"อยู่ๆไป อีกหน่อยนายก็จะเข้าใจเอง ฉันไปละนะ...เต่าน้อย"
จินเดินเข้ามาตบหัวคาเมะที่นั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา ตรงโถงกลางที่ใช้เป็นห้องนั่งเล่นเบาๆ 2-3 ที.... ฉีกยิ้มให้ทั้งปากทั้งตา .. ก่อนจะคว้าบัตรนร.ติดตัวไปเพื่อใช้แสกนบัตรเข้าห้องตอนขากลับ
คาเมะได้แต่มองตามตาละห้อย... จินไม่อยู่ ...เขาก็ต้องอยู่คนเดียวน่ะสิ ....
คิดได้อย่างนั้นแล้วก็ทำหน้ามุ่ยอยู่คนเดียว ... กะว่าจะขอให้เล่าเรื่องเกี่ยวกับที่นี่เสียหน่อยน้า ... หมดกัน....
มือเรียวคว้ารีโมททีวีขึ้นมากดเปลี่ยนช่องดูแก้เซ็ง .... เปิดดูนั่นดูนี่ไปได้ซักพักก็หายเข้าครัวเล็กๆ กลับมาอีกทีพร้อมกับชามป๊อปคอร์นหอมฉุย พร้อมแป๊ปซี่อีก 1 แก้วใหญ่ๆ
สายตาของคาเมะจับจ้องอยู่ที่หน้าจอทีวี อย่างตั้งอกตั้งใจ
////////// เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บ..ป่วนโลก ///////////
"อ๊า เกือบลืมดูไปเลยนะเนี่ย.." บ่นกับตัวเองเบาๆ พลางโยนป๊อปคอร์นเข้าปาก ...
บัดนี้ คาเมะได้ลืมความขุ่นข้องหมองใจที่ถูกทิ้งให้อยู่ห้องคนเดียวไปเรียบร้อย ... เฮอะ! ดูเคโรโระอยู่ที่ห้องก็ได้
"..พลทหารทามามะ น่ารักจังเลยยยยย"
ข้อดีอย่างหนึ่งที่เพิ่งคิดได้เมื่อกี้ว่า... การอยู่คนเดียวก็ไม่ต้องมีใครมาแย่งดูทีวี.... สบายใจแฮ~
...............................................
..................................
......................
"มาทำอะไร.." น้ำเสียงห้วนจัดจากเรียวเฮ ...ถึงประโยคจะดูเหมือนไม่ต้อนรับขับสู้หนุ่มหล่อ 2 คน ที่ประสานสายตากันไปเมื่อครู่สักเท่าไหร่ .. แต่กิริยาที่รีบเดินมาหาหลังจากที่ทำหน้าที่ประชาสัมพันธ์เสร็จเรียบร้อยแล้ว.. มันขัดๆกันอยู่นะจิบะ เรียวเฮ
"อย่าบอกนะว่าจะมาตรวจตราความเรียบร้อยตั้งแต่วันแรกที่เปิดเนี่ย"
"แหม เรียวจัง... ทำเป็นคนไม่คุ้นเคยกันไปได้ ผมกับพีจะมาเดินเตร่อยู่แถวนี้มันก็น่าจะนับเป็นเรื่องปกติได้แล้วนา ..."
น้ำเสียงสดใสของจุนโนะจะเป็นผู้ตอบข้อสงสัยอยู่แทบทุกครั้งไป ... ใบหน้ายิ้มๆกวนๆ ยียวนนั้นยื่นเข้ามาใกล้ร่างขาวบางเกินความจำเป็น .. เรียวเฮต้องเบี่ยงหลบแทบไม่ทัน
เออ เสนอหน้ามาได้เกือบทุกวัน ... แรกๆก็อ้างว่ามาตรวจความเรียบร้อยบ้างล่ะ ... ผอ.ให้ลงมาดูบ้างล่ะ .... ไม่ก็ทำเป็นบ่นว่าทำงานเหนื่อยเลยลงมาหาชากินข้างล่างบ้างล่ะ ... ออกปากไล่อ้อมๆก็แล้ว ตรงๆก็เคย.. ร่ำๆจะมีเรื่องฟาดปากกันไปใหญ่โตจนจะถึงหูผอ.โอจังก็หลายครา แต่เรียวเฮก็ไม่เคยเห็นว่าผู้ชายหน้าด้านหน้าทน 2 คนนี้จะรู้สึกรู้สาอะไรสักเท่าไหร่ .. ยังคงเดินเข้าเดินออกชมรมฟรีๆหน้าตาเฉย ... อย่างกับเป็นบ้านตัวเองอย่างนั้นแหละ
"อย่างนั้นหรือ.... ผมก็เพิ่งจะรู้.. ว่าคนที่เป็นถึงประธานนักเรียนเนี่ย มันจะไม่มีงานอะไรต้องทำถึงขนาดต้องลงมาเดินเล่นฆ่าเวลาได้บ่อยๆ ... ถ้าอย่างนั้นก็เชิญตามสบายเลยครับท่านประธาน ถ้าไล่ยังไงก็ไม่เป็นผล ผมก็คร้านที่จะพูดเหมือนกัน^^"
ตอกกลับด้วยประโยคแสบๆคันๆ บนใบหน้าใสที่ฉาบไปด้วยรอยยิ้มหวาน ...
ด้วยเหตุนี้ จึงไม่ต้องแปลกใจที่เหล่าคุณชายเมมเบอร์คลับทั้งหลายจะไม่แสดงอาการตกใจ เมื่อเห็นหน้าคู่กรณี ... ก็เรื่องแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติสามัญที่เห็นจนชินตาแล้วล่ะ
......................
..............
........
"เคย์จัง ชิเงะจัง .. พี่ตัวขาวๆคนเมื่อกี้ชื่ออะไรน่ะ"
มือสั้นๆของคุซาโนะดึงเสื้อเพื่อนรักทั้งสอง กระตุกยิกๆด้วยความอยากรู้ ....
"ทีอย่างนี้มาทำเป็นติดใจ .. บอกให้รีบมาๆไม่เชื่อ... ดูดิ๊ คิวแน่นเลย"
ชิเงอากิเอี้ยวตัวไปข้างๆเพื่อดูจำนวนคิวที่ต่อแถวอยู่ด้านหน้าพวกเขา แล้วหันกลับมาทำหน้ายักษ์ใส่เจ้าตัวต้นเหตุ
คุซาโนะ ก้มหน้าลงต่ำอย่างสำนึกผิด นิ้วเล็กๆทั้ง2ข้างจิ้มๆกันอย่างน่ารัก หวังว่าเพื่อนรักทั้งสองจะเอ็นดูและหายโกรธลูกหมีตัวน้อยๆคนนี้ไม่มากก็น้อย...
.
.
.
ในที่สุดก็ได้ฉลากมาไว้ในมือ
คุซาโนะ ค่อยคลี่กระดาษออกอย่างตื่นเต้น ..... ใครน้า....ใครน้า.... จะได้พี่คนสวยคนนั้นหรือเปล่า .....
"ใครอ่ะ ชิเงะจัง... สวยๆหรือเปล่า"
ยื่นกระดาษใบน้อยให้ชิเงะวิจารณ์คุณสมบัติ ... เจ้าตัวถึงกับอุทานออกมาเสียงดัง
"โอ้ะ...คนนี้เหรอ......สวยสิสวย"
ชิเงะตอบเสร็จก็เอาชื่อไปให้เคย์ดูอีกที และมันก็หัวเราะคิกคักๆกันสองคน.....แล้วอย่างงี้มันจะน่าเชื่อถือไหมล่ะ...
"สวยแน่นะ.. ยูสุเกะจังเนี่ย" คุซาโนะเหล่มองหน้าเพื่อนอย่างจับผิด ....
....ไหนว่าสวยนักสวยหนา แล้วมันจะหัวเราะทำป๊ะอะไรกันวะ....
"อืม สวยสะบัดเลย ฉันกับชิเงะก็ชอบ...นายโชคดีนะเนี่ย"
เอาน่ะ ..ลงว่าเคย์ลงทุนยืนยันสำทับอีกทีด้วยหน้าตาจริงจังแล้วก็พอน่าเชื่อถือขึ้นมาหน่อย ...ถึงจะไม่ค่อยไว้ใจกับเสียงหัวเราะคึคึของชิเงะซักเท่าไหร่ก็เถอะ...
และในระหว่างที่คุซาโนะกำลังเดินตามหา "ยูสุเกะจัง" คนสวยอยู่นั้นเอง
"อ๊า~ คุณหมี!!!!!!!!" เสียงเล็กๆแหลมๆเสียดแทงรูหูก็ดังขึ้นมาอย่างไม่คาดฝัน....
คุซาโนะตกใจทำหน้าตาเหรอหรา มองรอบตัวเองอย่างเลิ่กลั่ก .... อะไรๆ... ไหนหมี ... หมีอยู่ที่ไหน....???
หมี...อยู่ที่...
"เหมือนคุณหมีเด้ะเลย ดูสิชินจัง"
ร่างเล็กของหนุ่มน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มที่อุ้มตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลตัวโต กำลังใช้มือสั้นๆป้อมๆของตนนั้นดึงทึ้งชายเสื้อชายหนุ่มหน้าคมเข้มที่ยืนอยู่ข้างๆ สะกิดให้ดูบางอย่างที่น่าสนใจ จนตากลมๆแป๋วๆนั้นสุกใส เป็นประกายแห่งความยินดี....แต่ว่า ปลายนิ้วเล็กที่ชี้มาน่ะ มันทางนี้ไม่ใช่เหรอ
"ชินจัง ผมอยากได้หมีตัวนั้น"
สีหน้าเอาแต่ใจกับแววตาที่รั้นแบบเด็กที่ถูกตามใจมาตลอดฉายชัดอยู่บนใบหน้าน่ารักนั้น ....
ถึงใครๆมักบอกว่า คุซาโนะน่ะ หน้าตาน่ารักเหมือนหมีตัวน้อยๆ ....แต่ก็ยังไม่เคยมีใครติดใจถึงขั้นมายืนชี้หน้า ร้องจะเอาๆแบบนี้มาก่อน ... แปลกดีแฮะ
ร่างสูงผิวคล้ำ ผมเกรียน หน้าตาคมเข้มดูดุๆ ท่าทางอย่างกับเป็นบอดี้การ์ดของเจ้าเปี๊ยกนั่น กำลังจ้องมองมาด้วยสายตาเย็นชา พินิจพิจารณาเสียจนคนถูกจ้องเสียวสันหลังแว่บ ... ก่อนที่จะขยับปากพูดประโยคสั้นๆ
"ไม่เห็นจะน่ารักตรงไหน.." เมินกันเห็นๆซะด้วย
"แต่ว่าเค้าเหมือนกับคุณหมีนี่นา"
"ตัวก็ดำ"
น่าน... ถึงจะพูดน้อย แต่ต่อยหนักน่าดูรายนี้
"คุณหมีเค้าก็ไม่ได้สีขาวซะหน่อย"
"เตี้ย"
"คุณหมีเค้าไม่ตัวยาวซะหน่อย"
เจ้าตัวเล็กก็พยายามเถียง หาข้อแก้ตัวกลับให้คุซาโนะทุกข้อ ... ประกาศเจตจำนงแจ่มชัดต่อร่างสูงที่พยายามหาข้อเสียมาทัดทาน .... อย่ามาว่าคุณหมีของเค้านะ~
"ไฝก็เยอะ"
"ไม่เห็นเป็นไรนี่ ชินจัง~" เริ่มอ่อนใจ .. ชินจังนี่จะจับผิดคุณหมีไปถึงไหนน้า
"ท่าทางบ้าๆบอๆ"
"แล้วมันเรื่องอะไรมาวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นเค้าปาวๆห๊า!!!!!.. พวกนายบ้าหรือเปล่า!"
แต่คนที่ทนไม่ไหว เห็นจะเป็นคุซาโนะที่ถูกขุดคุ้ยซะไม่เหลือชิ้นดีแบบนั้น ...
"ชินจังดูสิ คุณหมีโกรธแล้ว"
"ฉันไม่ใช่คุณหมี!!!" เส้นขันติของคุซาโนะแตกดังเปรี้ยะๆ อย่างที่ใครก็ฉุดไม่อยู่อีกแล้ววววว
"คุณหมีน่ากลัวจังเลย"
"บอกแล้วว่าฉันไม่ใช่คุณหมีอะไรทั้งนั้น พูดไม่รู้เรื่องหรือไง"
"ง่าา..น่ากลัวอ่า ชินจ๊างงงง" ร่างเล็กๆกระโดดขึ้นไปเกาะอยู่บนหลังของชินจังตัวโตๆ เหมือนหาที่คุ้มกันภัย ... แต่ยังไม่วายโผล่หน้าน้ำตานองมองหาคุณหมีอยู่ดี
ท่าทางหน่อมแน้ม แถมยังดูเหมือนเด็กที่ถูกสปอยจนเคยตัวแบบนั้น ทำให้คุซาโนะเพิ่มเลเวลความรำคาญขึ้นไปอีกเท่าตัว
"ปัญญาอ่อนหรือเปล่า.. นายเป็นเด็กประถมหรือไง"
"แง๊ ชินจางงง"
โดนจิ้มคีเวิร์ดคำว่าเด็กประถมเข้าไป แทงใจดำของหนุ่มน้อยวัยมัธยมปลาย หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่งอย่างร้ายกาจ .. ร่างเล็กก็ถึงกับซุกไหล่ชินจังร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรเลยทีเดียว
ร่างสูงของ ทานิอุจิ ชินยะ ใช้สายตาเย็นชามองกราดไปที่ใบหน้าหมีๆของคู่กรณี ...ราวกับจะจดจำไว้ในบัญชีแบล็กลิสต์ ขณะที่ใช้มือข้างหนึ่งลูบหัวลิงน้อยที่เกาะหลังเขาแน่นเป็นการปลอบโยน
สถานการณ์เริ่มตั้งเค้าไม่น่าไว้วางใจ เหล่าคุณชายผู้ชอบการรู้เห็นในเรื่องของคนอื่นพากันยืนโอบล้อมดูเหตุการณ์อยู่โดยรอบ ประกอบกับเสียงร้องไห้จ้าของโฮสต์ที่ดูเหมือนจะเด็กกว่าวัย
ฟุรุยะ เคตะ หรือที่สมาชิกในชมรมโฮสต์คลับเรียกว่า โยเนะ ซึ่งเพี้ยนมาจากคำว่า โคเมะ (ข้าว) ... เป็น 1 ใน 3 ของโฮสต์ป้ายแดง ซึ่งถูกนำมาโชว์ตัววันนี้เป็นวันแรก .. หลังจากผ่านการเขี้ยวกรำจากรุ่นพี่ทั้ง 8 คน รวมถึงอาจารย์พิเศษที่มาดูแลในกรณีพิเศษอีกด้วย รวมเป็นเวลา 3 วันเช่นเดิม!
เคตะกับริวอิจิ วิ่งจนชายยูกาตะปลิวแว่บๆมาจนถึงที่เกิดเหตุด้วยหน้าตาเลิกลั่ก .. มอง 2 คนที่กำลังใช้สายตาห้ำหั่นกันอย่างเงียบๆ และร่างเล็กที่กำลังร้องไห้จ้า ... ก็ไม่ได้ทำให้เกิดความเข้าใจใดๆขึ้น นอกจากสังหรณ์ใจว่ามันกำลังจะบานปลายเป็นเรื่องใหญ่เท่านั้น
"ชินจัง พาโยเนะไปกินเค้ก..."
เคตะ ที่ตั้งสติได้ก่อนจัดการแยกคู่กรณีเอาไว้ก่อนเป็นดี และทางที่ดีที่สุดก็คือทางใครทางมันนี่แหละ ...
"ริว.. เห็นเรียวเฮไหม" เคตะกระซิบถามด้วยเสียงผ่านไรฟัน
คำตอบคือหน้าเอ๋อๆกับอาการส่ายหัวให้อย่างจนใจ ... ก็วิ่งมาพร้อมกันแท้ๆยังมีหน้ามาถามเอาจากเขาอีก .. แล้วริวอิจิผู้นี้จะเอาอะไรมาตอบองค์ชายล่ะคร้าบบ... ไอ้เจ้าชายติ๊งต๊องเอ้ย
"ไปไหนของมันว้า หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้"
ตามความจริงแล้ว... ผู้จัดการคลับก็ควรจะรู้เรื่องเป็นคนแรก และมาจัดการเคลียร์ปัญหาก่อนใครเพื่อน มากกว่าที่จะปล่อยให้เจ้าชายอย่างเขามารับหน้าแทนอย่างนี้น้า ไอ้เรียวบ้า!! ...
..............................................
............................
..................
"ฮัดชิ้วว~!"
ร่างขาวของเรียวเฮ ถูจมูกตัวเองฟุดฟิด ... ขณะกำลังจะเดินกลับเข้าไปในโถงที่ใช้รับแขก หลังจากที่ปะทะคารมกับโจทก์เก่า หน้าเดิมๆ ... ขยันมากันทุกเทอม ผับผ่าสิ!
หมับ!
เรียวเฮชะงักเท้าทันที ... รู้สึกเหมือนชายยูกาตะราคาแพงกำลังถูกมือดีดึงทึ้งอยู่ ... ใครหนอ กล้าทำกับเรียวเฮแบบนี้ ... เดี๋ยวก็ไม่ตายดีหรอก!
"เห~."
แต่เมื่อหันไปเจอกับตาแป๋วๆของหนุ่มน้อยตัวเล็กๆ 5-6 คน ในชุดนอนแขนยาวขายาวลายหมี ลายกระต่าย ในมือก็กอดตุ๊กตาเท็ดดี้แบร์ มาคนละตัว... แลดูน่ารักกุ๊งกิ๊งสมวัยก็เล่นเอาคนเก่งพูดอะไรไม่ออกเหมือนกัน ... ใครปล่อยเด็กมาเพ่นพ่านแถวนี้เนี่ยยย!
"มาชุมนุมอะไรกันหรือครับ" พร้อมส่งยิ้มให้ด้วยมาดนางงามรักเด็ก ...
"พวกผมอยากเข้าไปข้างในนั้น"
มือขาวๆสั้นๆป้อมๆ ของเจ้าหนูคนที่ตัวเล็กที่สุดชี้ไปทางคลับโฮสต์ด้วยหน้าตามุ่งมั่น
เรียวเฮหน้าแหยขึ้นมาทันที ... เอาล่ะสิ .. เจอเด็กแก่แดดเข้าแล้ว .... ไม่ถนัดรับมือกับพวกเด็กๆซะด้วยสิเนี่ย
"เอ่อ.. แต่น้องๆยังอยู่ประถมกันอยู่เลย พี่คงให้เข้าไปไม่ได้หรอกนะ"
"ผมอยู่แผนกม.ต้นแล้วต่างหาก ... พี่คนสวยมองไม่เห็นหรือไง"
ไอ้เด็กตัวสูงกว่าไอ้คนเมื่อกี้หน่อยนึง มันยึดอกโชว์เข็มบอกชั้นปีด้วยความภาคภูมิใจเต็มที่ ... โฮะ.. ก็แค่เด็กปี1 ทำมาเป็นเบ่ง... เพิ่งจะพ้นช่วงประถมมาไม่ถึงปีแท้ๆ
"ถึงจะอยู่ม.ต้นแล้ว พี่ว่าก็คงไม่เหมาะอยู่ดี ... ไว้น้องโตจนขึ้นม.ปลายแล้วค่อยมาใหม่ดีกว่านะครับ"
หลอกล่อบรรดาหนูน้อยๆ ด้วยรอมยิ้มอ่อนโยนแบบนางฟ้า แถมออฟชั่นเสริมเป็นการลูบผมด้วยความเอ็นดูจากใจ .... ใจที่มันร่ำร้องว่า เกลียดเด็กโว้ย... เกลียดเด็ก.. อยู่เนืองๆ
"โฮ่ยย... พี่คนสวยใจร้าย ... ผมอยากไปหาพี่หล่อๆ ที่หน้าเหมือนกันนะครับ"
หล่อๆ หน้าเหมือนกัน ... อืม เจ้าแฝดอิซากิ ... มันไปโปรยเสน่ห์ใส่เด็กไว้รึไงวะ ไอ้พวกนี้นี่
"ไว้ไปหาพี่ๆเค้าเวลาอื่นแล้วกันนะครับ^^"
ไอ้เด็กเวร... พูดยากพูดเย็นจังเว้ย .... เส้นความอดทนต่อเด็กของจิบะ ใกล้จะถึงขีดสุดท้ายแล้วนะ!!
"จิเน็น เอาไงดี"
แก๊งค์เด็ก หันไปตีวงล้อมประชุมลับกันอย่างน่ารัก(?) ..เรียวเฮลอบถอนหายใจ พลางสวดภาวนา ขอให้มันกลับหอไปนอนกินนมกันทีเห้อะ
เสร็จจากประชุมเครียดแล้ว เด็กคนที่เมื่อกี้เพื่อนมันเรียกว่าจิเน็น ก็ก้าวออกมายืนอยู่ตรงหน้าเรียวเฮ ..แล้วพูดประโยคที่เรียวเฮถึงกับคันมือคันเท้ายึ่บยั่บอย่างบอกไม่ถูก
"ฝากไว้ก่อนก็ได้.. พรุ่งนี้ผมจะมาใหม่" เออ ไปๆซะที .. เด็กเวร
"มาพร้อมกับพี่ยามะ ... เราจะได้เห็นดีกันแน่ พี่คนสวย"
และแล้วกองทัพเด็กก็สลายตัว เดินขบวนกันกลับห้องนอนอย่างน่ารัก ....
เออ ไม่เถียงหรอก ว่ามองผาดๆแล้วมันก็ดูน่ารักกันดี .. แต่มาฟังวาจามันหน่อยไหมล่ะ .... เมื่อกี้มันเอาอะไรมาขู่นะ .. "พี่ยามะ" ยามะไหนอีกล่ะ .... คงไม่ใช่ประธานนักเรียนปากบวมนั่นอีกนะ .. วุ้ย พูดถึงแล้วก็หงุดหงิด กลับเข้าข้างในคลับ ไปจิบชา ชมซากุระให้สบายใจดีกว่า^^
.................................
.......................
.............
to be con
