ประเจ้า... แวะมารดน้ำต้นไม้ น้องนากะจังจะได้สูงๆ ผลิดอกออกผลสวยงาม เหอะๆๆ
วันนี้เอาฟิกมาลงล่ะ ..ฮ่าๆ ฟิคดองข้ามปีข้ามชาติ
ยอมรับผิดทุกประการ กับการดองฟิคไปเป็นปี ตอนแรกกะจะทำมึนลืมๆไปซะ แต่อีกใจก็รู้สึกว่ามันค้างคา ไม่อยากให้ฟิคที่ปลุกปั้นมากับมือด้วยความยากลำบาก ติดเต้อนเวิ่น ค้างเติ่งอยู่แบบนี้
ไอ้ที่แต่งต่อเนี่ย ตามใจตัวเองล้วนๆเน้อ และก็คงจะลงที่บล็อกที่เดียว
เอาเป็นว่า ใครมีรสนิยมไม่เหมือนใคร ชอบความแปลกใหม่ (โดยเฉพาะคู่แปลกๆที่อาจจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา)
ก็มาตามหาอ่านกันได้ที่นี่ ..เน๊าะ
Title : O-chan High School Host club
Cast : Johnny’s Jr. X WFL
Author: I-PrA
Rate : PG-13 ไม่น่าเกินไปกว่านี้
คำเตือน
1.สำหรับผู้ไม่สันทัดด้านหนุ่มๆฝั่งวิชั่น(ที่ปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม) ตามมาทางนี้
จิ้นภาพตอนละอ่อนเอาไว้เน้อ คิดซะว่าอ่านฟิคย้อนยุค ...อย่าได้สนใจ กล้ามโตๆ เคราเขียวครื้มให้เสียอารมณ์ฟิค
2.สำหรับผู้ไม่สันทัดเด็กๆจูเนียร์ เม้นบอกไว้ได้เลย คุณแยมจะจัดให้(เนาะคุณ ฮ่าๆ หางานให้เฉย)
3.ฟิคเรื่องนี้ ชอบใจอ่านได้ เม้นได้(แม้ไม่ต้องล็อคอิน) ไม่ชอบใจก็ปิดไป ไม่ต้องทิ้งร่อยรอยหยาบคายไว้นะคะ...
4.ฟิคเรื่องนี้ ไม่มีพล็อตตายตัว มีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา เพราะฉะนั้น คอมเม้นของคุณอาจส่งผลให้เรื่องดำเนินไปอย่างที่คุณหวังไว้ก็ได้น้อ
เอาล่ะ ไปทบทวนความจำกันดีกว่า
=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=
ฤดูใบไม้ผลิ ปี 2006
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะชายหนุ่มที่กำลังเสก็ตรูปถ้วยกาแฟเย็นชืดที่ตั้งอยู่บนโต๊ะด้วยความที่ไม่มีอะไรจะทำ ให้หยุดกิจกรรมทุกอย่างแล้วเพ่งความสนใจไปทางความสนุกที่รออยู่เบื้องหลังประตูไม้สักตรงหน้าหน้านั้น...
"บอกพาสเวิร์ดโอจังมาก่อนโนะมี่.. ไม่งั้นก็ยืนเคาะประตูไปทั้งวันเถอะ"
รอยยิ้มวิปลาสของบุรุษเจ้าของห้องผุดขึ้นมา หลังจากที่ปล่อยให้คนข้างนอกได้ฟังประโยคที่ไม่คิดว่าจะได้ยินออกมาจากห้องที่มีป้ายแขวนหน้าห้องไว้ว่า
"เจ้าของ - ผู้อำนวยการโรงเรียน
จ.ร.ว. ซาโตชิ โอโนะ
(พ่อทุกแผนกในสถาบัน)"
"ผอ.โอจังครับ เด็กที่รับทุนมากันครบแล้วครับ"
เลขาร่างเล็ก หันมายิ้มเจื่อนๆแบ่งรับแบ่งสู้ให้เหล่าเด็กหนุ่มหน้าตาดีเกินมาตรฐานที่ยืนออกันอยู่หน้าห้อง ....
ให้ตายสิ.. เขายังไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยบอกธุระปะปังอะไรซักคำ ก็โดนตอกกลับมาด้วยความเป็นตัวของตัวเองของโอจังซะแล้ว
"งั้นก็ให้เข้ามาเลย"
นิโนมิยะผ่อนลมหายใจด้วยความโล่งอก ที่ไม่ต้องปวดสมองกับรหัสลับโอจัง ที่ขยันเปลี่ยนได้ทุกวัน แถมยังซับซ้อนเสียยิ่งกว่ารหัสลับดาร์วินชี่!!
เด็กหนุ่มทั้งหมด 8 คน ที่ทยอยกันดาหน้ามายืนเรียงแถวอยู่หน้าโต๊ะของผอ. ต่างตื่นตาไปกับบรรยากาศในห้องอันใหญ่โตหรูหราที่คลาคล่ำไปด้วยผลงานศิลปะที่มั่นใจนักหนาว่างามวิจิตรยิ่งของเจ้าของห้อง .... ตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของอาคาร 3 ชั้น สีทอง เรืองรองอร่ามตา .. ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ใจกลางโรงเรียน มีรูปแบบแปลกตาด้วยสถาปัตยกรรมแนวใหม่ โดยการดีไซน์ของโอจังนั่นเอง ทั้งนี้การตกแต่งภายในอาคารทั้งหลายก็อยู่ภายใต้การดูแลควบคุมของผอ.คนเก่งด้วยเช่นกัน
"สวัสดีเด็กๆทุกคน ผอ.มีเรื่องจะแจ้งให้ทุกคนทราบ"
ใบหน้ากลมๆแย้มยิ้มอ่อนโยนใจดีได้อย่างเป็นธรรมชาติ
"เนื่องจากในปีการศึกษานี้ โรงเรียนเราจะเปิดชมรมขึ้นมาเพิ่มอีกชมรมหนึ่ง เป็นชมรมลับๆนะ .. ซึ่งใคร่ขอให้พวกคุณทุกคนร่วมกันดูแลรับผิดชอบชมรมนี้ เพราะมันเป็นชมรมที่ตั้งขึ้นมาเพื่อพวกคุณเองนะ"
"........."
"อย่าทำหน้าซีดกันอย่างน้าน .. อย่าลืมสิ พวกคุณเป็นเด็กทุน .. และผอ.ก็ไม่มีนโยบายให้คนนอกล่วงรู้ว่ามีนักเรียนทุนการศึกษาอยู่ด้วย เพราะฉะนั้น กรุณาเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ"
รอยยิ้มยังคงฉาบอยู่บนสีหน้าของผอ.โอจัง หากแต่ว่า... ไม่ยักกะสัมผัสได้ถึงความใจดี อ่อนโยนเลยซักนิด .......... เอาแล้วไง ... มันมาแล้วไง ... โฉมหน้าที่แท้จริง ภายใต้หน้ากากผู้ใหญ่ใจดี มีคุณธรรมนั่น
"และชื่อชมรมของเราก็คือ โอจัง ไฮสคูล โฮสต์คลับ หรือเรียกสั้นๆว่า โอจังโฮสต์คลับนั่นเอง"
"ฮะ~!!!โฮสต์คลับ!!!"
"อื้ม ตกใจอะไรกันเหรอ"
"เอ่อ ผอ.ครับ เท่าที่ผมทราบ .. โรงเรียนโอจังเป็นโรงเรียนชายล้วนไม่ใช่เหรอครับ"
"อืม ก็ถูก"
"แล้วโฮสต์ผู้ชาย ในโรงเรียนชายล้วนเนี่ยนะครับผอ."
"พูดอีกก็ถูกอีก"
"ผมไม่ใช่เกย์น้า~"
"ผมก็ไม่ได้เป็น"
"ก็ไม่ได้บอกว่าต้องเป็นมาก่อนนี่นา"
"แล้วที่พูด... หมายความว่าไงครับ"
"อยู่ที่นี่..เดี๋ยวก็เป็นไปเอง หึหึหึ ... อย่าไปแคร์~"
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>.<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
ฤดูใบไม้ผลิ ปี 2007
"ขอให้นักเรียนทุกคน ไปรวมตัวกันที่หอประชุมเพื่อเริ่มการปฐมนิเทศในอีก 10 นาทีด้วยครับ ...."
เสียงประกาศ กระจายไปทั่วทุกบริเวณโรงเรียน
วันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนของโรงเรียนเอกชน โอจัง ไฮสคูล....
โรงเรียนประจำ(ชายล้วน)ที่มีชื่อเสียงในเรื่องความร่ำรวย ชาติตระกูลดี และ หล่อขั้นเทพของเด็กนักเรียน รวมไปจนถึงครูผู้สอน!!
ไม่แปลกที่โรงเรียนแห่งนี้จะติดอันดับโรงเรียนที่สาวๆอยากเข้ามากที่สุด...
................................
.......................
.............
"ผม โอโนะ ซาโตชิ ผู้อำนวยการโรงเรียน และเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ .... ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่โอจัง ไฮสคูล"
เสียงปรบมือกึกก้องเมื่อท่านผู้อำนวยการโรงเรียนเดินแก้มกลมขึ้นไปกล่าวปฐมนิเทศนักเรียน.. ซึ่งเป็นกิจที่ต้องทำเป็นประจำทุกปีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้..
"สำหรับการศึกษาภาคเรียนนี้ ก็ขอให้นักเรียนมีความสุข สนุกสนานกับการเรียนกันทุกคนนะ ...."
"สุดท้ายนี้ ... ขอฝากชมรมลับๆของโรงเรียนไว้ด้วย... ห้ามบอกให้คนนอกรู้เด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่หรือญาติพี่น้อง ให้รู้ได้เฉพาะในโรงเรียนเท่านั้น ..."
เสียงฮือฮา แสดงความตื่นเต้นอยากรู้อยากเห็น ดังระงมไปทั้งหอประชุม ..... เป็นที่น่าพอใจสำหรับท่านผอ.อย่างยิ่งนัก .... เห็นได้จากแก้มกลมๆที่ดันนูนยกตัวขึ้นจนตาเหลือขีดเดียว
"ถ้าความลับนี้ รั่วไหลออกไปภายนอกเมื่อไหร่ล่ะก็ ...หึหึ"
ต่อท้ายด้วยการกระตุกมุมปากยิ้มและหัวเราะเอิ้กอ๊ากอย่างมีความสุขสุดแสน ที่ทำให้เด็กทั้งหอประชุมเริ่มขนลุก ....นะ...น่ากลัวอ่ะ.....
"ชมรมที่ว่านั่นก็คือ .. โฮสต์คลับ^^"
"ฮะ โฮสต์เหรอ.... โรงเรียนชายล้วนอย่างงี้เนี่ยนะ"
เสียงโจษจันดังขึ้นอย่างอื้ออึงในเวลาสั้นๆ .... ด้วยคำพูดที่ไม่น่าหลุดออกมาจากปากของคนที่เป็นถึงผู้อำนวยการ
"ผอ.เนี่ย ปกติดีหรือเปล่าน่ะ"
สายตาหวาดระแวง มองตรงไปยังบุรุษที่ยืนยิ้มแก้มกลมอยู่บนเวทีอย่างไม่สะทกสะท้านต่อคำครหาใดๆทั้งปวง
"ฟังไม่ผิดหรอก ...ชมรมโฮสต์คลับของเรา เป็นแหล่งรวมของชายหนุ่มรูปงาม หลากหลายสไตล์ไว้ด้วยกัน ... เพื่อสร้างความสุขให้กับนักเรียนทุกๆคน รับรองว่าไม่มีผิดหวังแน่นอน"
"และในโอกาสนี้ ผมขอเชิญให้ประธานชมรมโฮสต์คลับ หรือก็คือ คิง ออฟ โฮสต์ขึ้นมากล่าวแนะนำชมรม"
ทุกสายตาพุ่งเป้าไปที่บุคคลที่กำลังเดินออกมาจากหลังม่าน.... ชายร่างสูงใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ผมสีดำสนิทซอยรับกับวงหน้ากระจ่างใส เรียวตาที่พราวระยับ จมูกโด่งเป็นสัน เรียวปากที่วาดเป็นรอยยิ้มกว้างขึ้น... กว้างขึ้น .... คนในหอประชุมถึงกับนั่งอึ้งไปชั่วขณะ ... ตามองค้าง หายใจติดขัด .... ในหัวมีเพียงคำว่า หล่อหนอ.. หล่อหนอ.. กระเด้งวนไปวนมาอย่างไม่มีทางออก
"สวัสดีครับ... ผม ทาจิบานะ เคตะ หัวหน้าชมรม.... ชมรมโฮสต์คลับของพวกเราก่อตั้งมาได้ 1 ปีแล้ว และในปีการศึกษานี้ก็ได้รับสมาชิกเพิ่มเข้ามาอีก 3 คน รวมเป็น 11 คนแล้วนะครับ ... ถ้าอยากรู้ว่าในชมรมมีอะไรก็อย่าลืมมากันให้ได้นะครับ"
ร่างสูงทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มหวาน ส่งสายตา โปรยเสน่ห์เสียเต็มที่ ... และนั่นก็ทำให้หลายคนถึงกับนั่งหน้าแดงไปแล้ว ....ทั้งหอประชมแลดูเงียบสงัด แม้ว่าเจ้าตัวต้นเหตุจะเดินลงจากเวทีไปแล้ว...
โอจังโฮสต์คลับเปิดทำการมาได้เป็นเวลา 1 ปี จัดการและดูแลโดยนักเรียนทุน 8 คน .... ซึ่งนับว่ามากที่สุดเป็นประวัติการณ์ (โรงเรียนโอจัง คัดเด็กทุนด้วยหน้าตา) ด้วยเหตุนี้เงินทุนเปล่าที่จัดไว้สำหรับเด็กหน้าตาดีแต่ไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม จึงมีไม่พอนั่นเอง .. แต่ถึงกระนั้นแล้ว จะให้ตัดใจทิ้งขว้างเด็กหล่อๆไปเพื่อเซฟเงิน ก็ใช่ว่าจะหาหน้าตาโคตรเทพแบบนี้ได้ง่ายๆ .... ด้วยความสงสาร เสียดาย หรืออะไรก็แล้วแต่ .. ผอ.โอจังจึงมีความคิดที่จะเปิดโฮสต์คลับเพื่อหาเงินมาหมุนสำหรับค่าใช้จ่ายต่างๆ โดยโฮสต์ก็คือ บรรดาเด็กทุนที่หล่อเกินห้ามใจนั่นเอง
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>.<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
ฤดูใบไม้ผลิ ปี 2006
โฮสต์ ..... ใครอย่าคิดว่าโฮสต์ที่ว่าของท่านผอ. มันจะเป็นกันได้ง่ายๆ .... โฮสต์ที่เพียบพร้อมไปทั้งรูปสมบัติและคุณสมบัติ แถมยังมีเวลาในการฝึกคอร์สพิเศษสำหรับการเตรียมตัวเป็นโฮสต์แค่ 3 วันก่อนเปิดเรียนเท่านั้น !!
คุณคิดว่าตลอด 3 วันนี้.. พวกผมจะมีสภาพแบบไหนกันล่ะ
........................................
......................
.............
To be continue
