ประอีกแล้วค่ะ.....
ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีคราวที่ประอัพสามเอนทรี่ติดกัน อืมๆๆ คุณมหายยย ... ไม่มาโฮกลูกแฮะ เมียวโจกับโปโปะออกแล้วนะเนี่ย เล่มไหนนะ ทากะจังที่ใส่ชุดคลุมอาบน้ำสีขาวคนเดียว ในขณะที่ทุกคนมีลายน่ะ ...โฮสต์ได้โล่มากมาย
แล้วก็นะ ไดยามะมาก เดือนนี้.... หะๆๆ เค้าจะเอายามาดะ เรียวสุเกะมาดองกับลูกเค้าคนใดคนนึงให้ได้ คู่นี้ก็น่ารักดีอะ ตัวไล่ๆกัน คงจะเข้าใจกันและกันดีเนาะ (ฮา)
เฮ้ย วันนี้ไม่ได้จะมาโฮกลูก
แต่วันนี้ประมาบอกข่าว ... ข่าวร้ายยย ข่าวโศกสะเทือนชวัญ สะท้านอารมณ์
สั้นๆเลยนะ เข้าใจตรงกัน ชัดเจน ว่า ประไม่ได้กรุงเทพ(อีกแล้ว)ล่ะ
เลื่อนอย่างไม่มีกำหนด เพราะสาเหตุบางประการ จากญาติป้อผู้นั้น ..... ที่พึ่งพาไม่ได้อีกต่อไป (รายละเอียดที่เหลือ เอาไว้จะโทรไปเม้า)
คุณแยมคงจะเบื่อกับคำนี้แล้วละมั้ง ... กี่ครั้งๆ สุดท้ายล้วก็คือ ประไปไม่ได้ ประไม่ได้ไป ... ประก็เซ็งกับคำนี้แล้วเหมือนกัน น้ำตาหนึ่งลิตรคงจะไม่พอ เพราะวันที่รู้เรื่องนี้ ประพูดอะไรไม่ได้สักคำ .... มันตื้อไปหมดอะ เสียศูนย์ไปเลย เพราะครั้งนี้ประมั่นใจกว่าครั้งไหนๆ ว่ายังไงก็ต้องได้ไป เลยไม่ได้เผื่อใจไว้สำหรับความผิดหวัง
สุดท้ายก็ต้องผิดหวังอย่างเดิม ... ไอประถูกขังลืมอยู่บนดอยเรียบร้อยไปแล้ว
ปีหน้าคุณแยม .. เค้าจะพยายามหาทางไปอีกครั้ง .... ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้นแล้วจะยังมีใครรอประอยู่รึเปล่า หรือว่าเบื่อที่จะรอกันแล้ว ... แต่ประเฝ้ารอเสมอเลยนะ รอวันที่เราจะได้เจอกันอีก รอที่จะไปเที่ยวกับเพื่อนได้อีกครั้ง ...
คิดถึงคุณแยม ไอกี้ ไอเมี่ยง ปลายๆ
คิดถึงเบชั่น คิดถึงลูกกรอกแก็งค์ คิดถึงนัด(ตี้)กับนัด
คิดถึงทุกคนเลยจริงๆนะ
